ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ- ΤΟΥΡΣΙ

Από τη Μικρασιάτισσα γιαγιά Βεταμβρία 

ΥΛΙΚΑ:
33 Λευκές μελιτζάνες, μικρού μεγέθους.
3 Μεσαία κεφάλια σκόρδα. (Τα αφήνουμε για ενα δεκάλεπτο σε χλιαρό νεράκι, αφού τα έχουμε χωρίσει σε σκελίδες και επειτα καθαρίζονται πανευκολα, σχεδόν από μόνα τους)
5 καρότα, τριμμένα σε τρίφτη.
1/4 Λάχανο (μικρό σχετικά).Το λάχανο το ψιλοκόβουμε όπως επίσης ψιλοκόβουμε και λίγα φιλαράκια σέλινου.
4 κόκκινες πιπεριές φλωρίνης, οι οποίες θα κοπούν στη συνέχεια σε κύβους όταν αναμιχθούν με τα υπόλοιπα υλικά της γέμισης. 
4 ματσάκια Σέλινο, τα φύλλα, και μία Σελινόριζα.
Η Χρήση του Σέλινου:

1. Ψιλοκομένο στη γέμιση (όχι μεγάλη ποσότητα ΠΡΟΣΟΧΗ)

2. 33 μακρυά φύλλα σέλινου τα ζεματάμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα με νερό, μόλις λίγο μαλακώσουν τα βγαζουμε ...με αυτά στο τέλος θα περιτυλίξουμε τις μελιτζάνες μας.

3. Η σελινόριζα τριμμένη θα μπει στη γέμιση  

 2 λεμόνια, θα καθαρίσουμε τη φλούδα τους όπως και τα κουκούτσια τους, θα τα κόψουμε σε ροδέλες και θα τα ρίξουμε στο τέλος στη σαλαμούρα που θα ετοιμάσουμε από σέλινο, νερό και αλάτι.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
 Σε μία μεγάλη κατσαρόλα γεμάτη με νερό, ζεματάμε τα σέλινα-σχοινιά, στη συνέχεια τα αφαιρούμε και ρίχνουμε 4 κουταλιές τησ σούπας αλάτι και ανακατεύουμε. Έτοιμη η σαλαμούρα, με την οποία στο τέλος θα σκεπάσουμε το τουρσί μας.
Αφού πλύνουμε καλά τις μελιτζάνες μας και κόψουμε τα κοτσάνια τους, τις κόβουμε(χαράζουμε) εγκάρσια, κατά μήκος της επιφάνειας τους, τις ρίχνουμε σε νερό* ζεματιστό, που κοχλάζει, για 10 λεπτά. ΠΡΟΣΟΧΗ: Ένα ζεμάτισμα, να μην μαλακώσουν πολύ.
*Στο νερό το ζεματιστό έχουμε ρίξει από πριν ένα φλυτζανάκι του καφέ ξύδι και 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

Ετοιμάζουμε τη γέμιση μας. Η γέμιση είναι μία μίξη από: λίγο σέλινο φυλλαράκι, σελινόριζα, καρότα, λάχανο, σκόρδο, πιπεριά φλωρίνης, αλάτι, και μπούκοβο (για όσους θελήσουν να γίνει το τουρσάκι λίγο πιο πικάντικο, προς το καυτερό) 

Στη συνέχεια τοποθετούμε τη γέμιση στις μελιτζάνες μας!!

Εδώ έχει δεθεί με τα κλωνάρια από το σέλινο...και στη συνέχεια τις τοποθετούμε στο δοχείο μας... 

Αρχίζει η τοποθέτηση της γεμιστής μελιτζάνας στο δοχείο, με κυκλική φορά. Πριν την τοποθέτηση, στον πάτο του δοχείου ρίχνουμε φύλλα από σέλινο ή λάχανο και εκεί πάνω τοποθετούμε τις γεμιστές μελιτζάνες μας.

...συνεχίζουμε την τοποθέτηση των γεμιστών μελιτζάνων μας σε δεύτερη σειρά, αλλά πιο πριν έχουμε τοποθετήσει ανάμεσα στισ σειρές μας φέτες από λεμόνι και κυδώνι**.

**Το κυδώνι είναι το μεγάλο μυστικό της επιτυχίας σ' ενα τουρσί. Δίνει ξεχωριστή γεύση και άρωμα στο τουρσάκι μας... 

Στο τέλος ρίχνουμε και τη σαλαμούρα μας από σέλινο, νερό και αλάτι και σε χλιαρή κατάσταση. Τοποθετουμε τέλος ένα πιάτο και από επάνω μία καθαρή πέτρα (όσοι είστε απο νησί, στείλτε μας κανένα βότσαλο, σαν αυτό που δανειστήκαμε εδώ :) )

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η σαλαμούρα μας θα πρεπει να ειναι τόση σε ποσότητα, ώστε να σκεπάζει το τουρσί μας. 
Το πιάτο το έχουμε πατήσει και βάλαμε από πάνω το βότσαλο, έτσι ώστε οι μελιτζάνες μας, να είναι σταθερές και να μην επιπλέουν.
Τις αφήνουμε περίπου 10 ημέρες.


Μετά από 10 ημέρες...έτοιμο το τουρσάκι..!!

Επίσης μπορεί να διατηρηθεί εκτός σαλαμούρας και στο ψυγείο αλλά μέσα σ' ένα γυάλινο βάζο με γνήσιο ελαιόλαδο.

Η συνταγη δημοσιεύτεται στο blog OIKOGENEIA ORUODOJVN 

ΠΟΥΡΕΣ ΑΠΟ ΛΕΥΚΑ ΦΑΣΟΛΙΑ ΚΑΙ ΨΗΜΕΝΟ ΣΚΟΡΔΟ

 

Υλικά:


250 γρ. μέτρια λευκά φασόλια
1 κεφάλι ολόκληρο σκόρδο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι


Εκτέλεση:

1. Μουλιάζουμε από το βράδυ τα φασόλια.
2. Τα βράζουμε για 20 λεπτά, πετάμε το νερό και τα ξαναβράζουμε για άλλα 40 λεπτά περίπου, μέχρι να γίνουν.
3. Τα στραγγίζουμε και τα βάζουμε στο μπλέντερ.
4. Εν τω μεταξύ έχουμε βάλει το κεφάλι του σκόρδου τυλιγμένο σ' ένα αλουμινόχαρτο, στο φούρνο στους 180° C να ψηθεί για 40 λεπτά.
5. Αφήνουμε το σκόρδο να κρυώσει, το καθαρίζουμε και βάζουμε και τις σκελίδες στο μπλέντερ.
6. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και το ελαιόλαδο και τα χτυπάμε να γίνουν πουρές.
7. Σερβίρουμε σε μπολ και αλείφουμε στο ψητό ψωμί.

Πηγή: lovecooking.gr 

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ

ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ: Άγκυρα, Καισαρεία, Ικόνιο, Νίγδη, Άδανα, Αττάλεια, Σπάρτη, Αγιρνάς, Ταξιάρχης, Ταβλασούν, Μουταλάσκη, Στέφανα, Ζινζίρντερε, Αδρονίκι, Νεάπολη, Προκόπι, Σίνασος, Ακσαράι, Πέρματα, Μαλακοπή, Ποτάμια, Γκέλβερι (Καρβάλη ), Τύανα, Ουλούαγατς, Αργαίος, Γούρδονος, Αραβάνι, Φερτέκι, Σίλλη.

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Οι διατροφικές συμπεριφορές των Μικρασιατών καθορίστηκαν κυρίως από τις γεωγραφικές και κλιματολογικές συνθήκες του χώρου όπου διαβίωσαν. Τα τοπικά προϊόντα, η ιδιαιτερότητα του γεωγραφικού χώρου - πολιτισμικό σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης, οι επιρροές που δέχτηκαν από τις εθνότητες με τις οποίες συγκατοίκησαν σε συνάρτηση με την οικονομική ευημερία διαμόρφωσαν τις τοπικές κουζίνες. Βασική διατροφή του πληθυσμού της Καππαδοκίας ήταν τα σιτηρά και τα παράγωγά του. Από τις κυριότερες καλοκαιρινές εργασίες της νοικοκυράς ήταν να προμηθεύει τα φαγώσιμα της οικογένειας από το καλοκαίρι για όλο το χειμώνα. Τα περισσότερα γινόταν από σιτάρι και αλεύρι και ήταν:

ΤΟ ΠΛΙΓΟΥΡΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΣΙΤΑΡΙ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΖΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΙΛΑΦΙ
Έβραζαν 30- 50 εκ. σιτάρι ανάλογα με την οικογένεια, με λίγη βράση, το στέγνωναν στον ήλιο μετά το ράντιζαν με λίγο νερό και το ρίχναν σε μεγάλο πέτρινο γουδί, το σουχού, κάθε γειτονιά είχε ένα σοχού. Ανά πέντε κιλά το κοπανούσαν ρυθμικά με ξύλινο κόπανο ώσπου να ξεφλουδιστεί. Μετά το στέγνωναν, το λίχνιζαν και το κόβαν σε χειρόμυλο. Το κομμένο σιτάρι το κοσκίνιζαν πρώτα σε ψιλό κόσκινο για να πάρουν (χαβούτ) το σιτάλευρο για χαλβά με πετμέζι. Έπειτα το κοσκίνιζαν με πιο χοντρό κόσκινο και παίρνουν το ντουγιού (σιμιγδάλι) για τους κεφτέδες και το πιλάφι παιδιών. Το υπόλοιπο το χονδρό ήταν το πλιγούρι για τους μεγάλους. Ένα μέσο νοικοκυριό χρειαζόταν 80-100 οκάδες πλιγούρι το χρόνο.

Το κουρκούτι γινόταν όπως το πλιγούρι χωρίς όμως να βράσουν το σιτάρι. Το χρησιμοποιούσαν για σούπες και τραχανά με γιαούρτι.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ ΕΚΑΝΑΝ: 

Τον εριστέ: έκοβαν ζυμάρι σα στενές χυλοπίτες, το μισοκαβούρδιζαν στο ταντούρι ή στο φούρνο και το βάζανε στο πιλάφι στο τέλος της βράσης του για νοστιμάδα.

Το μαντί: στενόμακρος εριστές ακαβούρδιστος. Μετά το βράσιμο στον τέντζερε το χύναν στο ταψί όπου το ανακάτευαν με γιαούρτι και κοπανισμένο σκόρδο ή με τυρί ή με τσιγαρισμένο κιμά και το περιχύνανε με μπόλικο τσιγαρισμένο καυτό φρέσκο βούτυρο.

Το πουσουρούκ: πιτσίλιζαν το αλεύρι με νερό. Το τρίβαν με τα χέρια για να γίνουν μικροί σβώλοι, το βράζαν στον τέντζερε και το ζεματούσαν με φρέσκο βούτυρο.

Ο τραχανάς: Ιούλιο με Αύγουστο μάζευαν γάλα για τραχανά μέσα σε καθαρούς τενεκέδες ή βυτίνες. Εκεί ξίνιζε. Το ανακάτευαν συχνά με καθαρή βέργα. Μια μέρα πριν βράσουν τον τραχανά έριχναν στο γάλα γιαούρτι. Την άλλη μέρα βράζαν το γάλα. Ρίχναν αλάτι και το ανακάτευαν συνέχεια για να μη κολλήσει στον πάτο. Μόλις άρχιζε το βράσιμο ρίχναν σιμιγδάλι ή σιμιγδάλι και αλεύρι ενώ συγχρόνος το ανακάτευαν. Το ανακάτεμα γίνονταν με μια ξύλινη κουτάλα με μήκος 1 μέτρο. Στο κάτω μέρος ήταν πλατιά. Όταν το ανακάτεμα ήταν δύσκολο κατέβαζαν τον τραχανά απ' τη φωτιά και συνέχιζαν το ζύμωμα ρίχνοντας αλεύρι αν χρειαζόταν. Άπλωναν καθαρά τραπεζομάντιλα σε σάλες και έκοβαν τον τραχανά σε μέγεθος ελιάς για να στεγνώσει. Έπειτα τον περνούσαν από τον τρίφτη και τον άπλωναν πάλι. Όταν στέγνωνε τον αποθήκευαν σε πάνινα σακούλια.

Ο γιοφκάς: γάλα, αυγά, αλεύρι, σιμιγδάλι, αλάτι. Έπαιρναν 2 μέρη αλεύρι και ένα σιμιγδάλι, 2 μέρη γάλα και ένα αυγού. Με λίγο αλάτι τα ζύμωναν. Άνοιγαν φύλλα σαν της πίτας και τα άπλωναν σε καθαρά σεντόνια να στεγνώσουν. Ύστερα έκοβαν σε «κορδέλες» πλάτους 5 εκ. Έβαζαν 5-8 κορδέλες τη μία πάνω στην άλλη και τις έκοβαν με το μαχαίρι. Αφού τα στέγνωναν τα αποθήκευαν σε πάνινες σακούλες.

Το μάτσι (λαζάνια) γιοφκάς χωρίς αυγά: Ανάμεσα στις φθινοπωρινές προετοιμασίες ήταν και η Παρασκευή του χειμωνιάτικου ψωμιού. Ετοίμαζαν λεπτές πίτες, τις έψηναν, τις στέγνωναν και τις διατηρούσαν στο κελάρι σε δέσμες. Πριν τις φέρουν στο τραπέζι τις ράντιζαν ελαφρά με νερό για να μαλακώσουν. Ψωμί ζύμωναν σχεδόν για μια βδομάδα. Σταύρωναν τη ζύμη στη σκάφη και η σκέπαζαν να φουσκώσει. Έπλαθαν τα ψωμιά σε στρογγυλά καρβέλια και τα χαράκωναν στα τέσσερα κάνοντας το σχήμα του σταυρού. Πριν κόψουν το ψωμί έκαναν στον «πάτο του» με το μαχαίρι το σημείο του σταυρού.

Ο καριστιρμάς: έκοβαν το κρεμμύδι σε χοντρές ροδέλες, το τηγάνιζαν με βούτυρο και έριχναν αυγά χτυπητά με λίγο αλεύρι. Την άνοιξη γινόταν με φρέσκο κρεμμυδάκι ή φρέσκα φασολάκια.

Τα χαρταλάτσα: γινόταν με ζυμάρι. Έβαζαν λάδι στο τηγάνι κι ένα κομμάτι ζυμάρι. Το πατούσαν ώστε ν' απλωθεί στο τηγάνι. Όταν ψηνόταν από τη μια μεριά το γύριζαν κι από τη άλλη.

Ο γκιολεμές: γινόταν από ζυμάρι. Άνοιγαν μικρά φύλλα στο τραπέζι. Έβαζαν λάδι στο τηγάνι. Έπειτα έβαζαν ένα φύλλο με τριμμένο τυρί, δεύτερο φύλλο. Αφού ψηνόταν απ' τη μια μεριά τον γύριζαν απ' την άλλη.  
Ο νισεστές (με τα σιτηρά): Έλυναν το σιτάρι και το έβαζαν στον ήλιο με νερό. Άλλαζαν το νερό κάθε μέρα. Αυτό γινόταν 8-10 μέρες. Μετά πατούσαν το σιτάρι με τα πόδια στη σκάφη. Έπειτα το ξέπλυναν, το χυλό τον άδειαζαν σε καζάνι. Ξαναπατούσαν το σιτάρι. Ο νισεστές καταστάλαζε μέσα στο καζάνι. Το άλλο πρωί άδειαζαν το νερό. Κατόπιν έπαιρναν το νισεστέ τον στέγνωναν και τον έτριβαν. Τον χρησιμοποιούσαν για να κάνουν γλυκίσματα.

Σούπες: Το χειμώνα η σούπα με τα σιτηρά δεν έλειπε από το σπίτι. Την έτρωγαν για πρωινό. Εκτός από τον τραχανά στον οποίο πρόσθεταν τσιγαρισμένο κιμά, καβουρμά ή παστουρμά έφτιαχναν το «πουστρούκι» ή «οβμέτς τσορμπασί», από στριφτό ζυμάρι. Έτριβαν ανάμεσα στις παλάμες λίγη ζύμη που έπεφτε σαν κριθαράκι στη χύτρα που έβραζε το νερό με βούτυρο και αλάτι. Άλλη η «τουτμέτς» με μαντί, και ζωμό από ξερά κόκαλα. Η σούπα «ντομελέκι» γινόταν από ψιλοκομμένο σιτάρι καβουρμά και ζωμό κοκάλων. Η «σιμιντιριάρι» γινόταν με χοντροαλεσμένο σιτάρι, τσιγαρισμένα κρεμμύδια, δυόσμο, πιπέρι. Συνηθισμένη ήταν η σούπα με φακές και η ταντουρόσουπα, με ρεβίθια, φακές ψιλό πλιγούρι. Τον πατσά τον μαγείρευαν συνήθως με ρεβίθια.

 dwdekamhnes.gr

ΓΙΟΥΒΑΡΛΑΚΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΑ

Υλικά: Για τov κιμά: ½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο, 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο, 1 αυγό, αλάτι, πιπέρι,

Για τη σάλτσα: 4 κρεμμύδια μέτρια, 4 καρότα, 4 πατάτες μέτριες, λίγο σέλινο, λίγο μαϊντανό,ψιλοκομμένο, 3 κουταλιές χυμό ντομάτας, αλάτι, πιπέρι, 1 φλιτζάνια λάδι, 3-4 ποτήρια νερό.

Εκτέλεση : Αφού ζυμώσουμε τον κιμά, τον πλάθουμε σε μικρές μπάλες και τις τοποθετούμε σε δίσκο με αλεύρι για να μην κολλήσουν. Για τη σάλτσα: Βάζουμε σε κατσαρόλα τα κρεμμύδια, τα καρότα, τις πατάτες το σέλινο, το μαϊντανό και το χυμό ντομάτας. Προσθέτουμε 3-4 ποτήρι νερό, το αλάτι, το πιπέρι και 1 φλιτζάνι λάδι και τ' αφήνουμε να βράσει για 15 λεπτά. Στη συνέχεια ρίχνουμε προσεκτικά με ένα κουτάλι τα γιουβαρλάκια ένα ένα στην κατσαρόλα με τα υπόλοιπα υλικά και τ' αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί σε μέτρια φωτιά για άλλα 20 λεπτά περίπου.

dwdekamhnes.gr

ΑΡΝΙ ΓΚΙΟΥΛΜΠΑΣΙ

Υλικά: 1 μπούτι αρνίσιο ολόκληρο, 4-5 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες, αλάτι, πιπέρι, βούτυρο ή φυτίνη, 1 λεμόνι το χυμό, ½ κουταλιά μουστάρδα.

Εκτέλεση: Πλένουμε και στραγγίζουμε το κρέας. Με μυτερό μαχαίρι ανοίγουμε τρύπες και τις γεμίζουμε με μικρά κομμάτια σκόρδου. Το πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και το χυμό λεμονιού και το αλείφουμε με τη μουστάρδα και τέλος με το βούτυρο. Το βάζουμε σε 2 λαδόκολλες, το τυλίγουμε και το δένουμε σφικτά με σπάγκο. Το ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 3 ώρες περίπου.

dwdekamhnes.gr

ΧΙΟΥΝΚΙΑΡ ΜΠΕΓΕΝΤΙ ΜΕ ΤΑΣ ΚΕΜΠΑΠ

Υλικά: 3 μεγάλες στρογγυλές μελιτζάνες, 100 γρ. αλεύρι, 3 κουταλιές βούτυρο, αλάτι, 1 ½ ποτήρι γάλα, 1 ποτήρι τριμμένο κεφαλοτύρι, 1 λεμόνι το χυμό.

Εκτέλεση: Τρυπάμε τις μελιτζάνες μ' ένα μαχαίρι σε διάφορα σημεία. Αφαιρούμε τα φύλλα τους και τις ψήνουμε στα κάρβουνα ή στη σχάρα. Τις γυρίζουμε συνεχώς μέχρι να σκουρύνουν και να γίνουν πλακί. Βάζουμε σ' ένα δοχείο νερό και το χυμό ενός λεμονιού, ρίχνουμε μέσα τις ψημένες μελιτζάνες και τις αφήνουμε να μείνουν για 15 λεπτά. Κόβουμε το κοτσάνι και τις ξεφλουδίζουμε. Αφαιρούμε τους σπόρους, τις βάζουμε σ' ένα τρυπητό, τις κόβουμε σε μικρά κομματάκια και τις στραγγίζουμε. Καίμε λίγο το βούτυρο σε μια κατσαρόλα, ρίχνουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε με ένα σύρμα πολύ καλά σε χαμηλή φωτιά. Προσθέτουμε τις μελιτζάνες και ανακατεύουμε συνεχώς. Στο μεταξύ βράζουμε το γάλα. Δυναμώνουμε λίγο τη φωτιά και ανακατεύουμε το μείγμα της μελιτζάνας προσθέτοντας λίγο λίγο το γάλα και το αλάτι. Ανακατεύουμε με δύναμη μέχρι το μείγμα να γίνει πουρές. Προσθέτουμε το τυρί και σβήνουμε τη φωτιά.

dwdekwmhnes.gr

ΠΕΡΑ ΚΕΜΠΑΠ

Στο Πέρα, την πιο ζεστή ειρηνική γωνιά της Πόλης, κάπνισε ο φούρνος με τα ξύλα αναδίδοντας γλυκιές ευωδιές απ' τις λαχταριστές σπιτικές λιχουδιές που ψήνονταν αργά-αργά και μερακλίδικα. Το «Πέρα κεμπάπ» είναι μια μοναδική, λαχταριστή και χορταστική ποικιλία. Είναι συνδυασμός κρεάτων. Ξεχωριστά εδέσματα, μαγειρεμένα με διαφορετικούς τρόπους που σερβίρονται στο ίδιο πιάτο. Το «Πέρα κεμπάπ» αποτελείται από μπιφτέκι, ντονέρ, σουβλάκι από μοσχάρι γάλακτος, σουβλάκι από κοτόπουλο (γιαουρτλού), λαχματζούν και πλιγούρι για γαρνίρισμα. 

Εκτέλεση: Αφού ετοιμάσουμε τα κρέατα, όπως περιγράφονται στις επιμέρους συνταγές, στρώνουμε σε πιάτο τις πίτες και τοποθετούμε από πάνω τα κρέατα. Στη μέση του πιάτου βάζουμε μια κούπα πλιγούρι (βρασμένο με χυμό ντομάτας). Γαρνίρουμε το πιάτο με λεπτές ροδέλες από κρεμμύδι, λεπτές φέτες ντομάτας και φύλλα μαϊντανού.

dwdekamhnes.gr